هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم، به قلم هم‌سفر مهدی
دوشنبه 7 آبان 1397 ساعت 22:16 | نوشته ‌شده به دست مسافر رضا جدیدی | ( نظرات )

برنده‌ترین شمشیر ابلیس ناامیدی است و انسان هر چه به سمت ناامیدی بیشتر سوق پیدا کند شمشیر ابلیس برنده‌تر خواهد شد.



 به نام خالق زندگی


سلام دوستان مهدی هستم هم‌سفر

وادی دوم و تأثیر آن روی من

در این وادی، به این موضوع اشاره می‌شود که هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم.

حال در اینجا سؤالی پیش می‌آید که چه کسی احساس پوچی می‌کند؟ چگونه می‌شود که انسان به این فکر می‌رسد هیچ ارزشی در این جهان ندارد؟

انسانی به پوچی می‌رسد و خود را هیچ می‌انگارد که امید خود را ازدست‌داده است، ناامیدی می‌تواند توان حرکت را از انسان بگیرد و از طرفی اصلی‌ترین وظیفه ابلیس ایجاد ناامیدی در انسان و ممانعت از رسیدن به مقصود و قرار نگرفتن در صراط مستقیم است، زمانی که ناامید می‌شویم انرژی ابلیس دوچندان می‌شود و همان‌طور که در وادی سوم هم به آن اشاره‌شده ناامیدی جز سیه‌روزی، غم و اندوه که مانند موریانه تمام وجود ما را خواهد خورد چیزی دیگر برای ما به ارمغان نخواهد آورد.

برنده‌ترین شمشیر ابلیس ناامیدی است و انسان هر چه به سمت ناامیدی بیشتر سوق پیدا کند شمشیر ابلیس برنده‌تر خواهد شد.

حال در این مرحله ممکن است سؤالی دیگر به ذهن خطور کند که چگونه می‌شود گروهی از انسان‌ها در درون احساس ناامیدی کنند؟

گاهی اوقات پیش می‌آید که گروهی از انسان‌ها باوجود تلاش بسیار همچنان دچار شکست‌های پی‌درپی می‌شوند و علت این مسئله عدم انتخاب‌های آگاهانه و مسیر نادرست حرکت است.

در وادی دوم این‌گونه به بررسی این موضوع می‌پردازد که در ادامه کار و تلاش ما به نتایجی می‌رسد که در توانایی‌های ما خللی ایجاد نگردد.

این پیام را می‌توان سرلوحه اعمال و کارهای خود در کلیه امور زندگی قرارداد، یعنی اگر به مسیری وارد شدی و مشاهده نمودی که با کار و تلاش توانایی‌هایت تحلیل نرفت و به مقصود و هدفت رسیدی بدان مسیری که در حال حرکت هستی مسیر درستی است، اما اگر برعکس این قضیه اتفاق افتاد و با تلاش و کوشش‌های پی‌درپی به مقصود نرسیدی یعنی مسیر درستی برای رسیدن به هدف انتخاب ننموده‌ای، به‌طور مثال مصرف‌کننده‌ای که با ترک‌های مداوم و از طرفی باوجود تلاش‌های بسیار دچار شکست‌های متوالی می‌گردد آرام‌آرام توانایی‌هایش رو به تحلیل رفته و با گذر زمان اعتمادبه‌نفس کمترمی شود و ناامیدی هرروز بیشتر در او نمایان می‌گردد و درنهایت پوچی برای این شخص به ارمغان می‌آورد.

اما گروهی از انسان‌ها هم هستند که باوجود کار، تحصیلات عالیه، درآمد بالا و بسیاری از موارد دیگر آن‌چنان همه‌چیز زندگی برایشان تکراری شده که هیچ‌چیز آن‌ها را خوشحال نمی‌نماید و زندگی دنیوی آن‌ها دچار پوچی و ملال از خاطر درونی شده است و در چنین شرایطی اگر ما را در درون بهشت هم قرار دهند بازهم برای ما ملال‌آور خواهد بود، ازنظر مولانا جهان بیرون لحظه‌به‌لحظه در حال تحول، حرکت و دگرگونی است اما چون ما در درون خودمان متوقف‌شده‌ایم و در یک وضعیت روانی مانده‌ایم این جهان را یکنواخت و طاقت‌فرسا می‌بینیم.

روح انسان همانند رودخانه‌ای است که اگر جریان‌های روحی و روانی انسان کند شود دیر یا زود انسان پژمرده خواهد شد، (جبران خلیل جبران به‌درستی می‌گوید: بسیاری از انسان‌ها یک روز بیشتر زندگی نمی‌کنند و بقیه زندگی‌شان تکرار همان روز است) لذا علاج در نو دیدن است یعنی باید سعی کنیم نگاه جدیدی به جهان پیرامون خود پیدا کنیم.

حال اولین قدم این است که انقدر شجاعت و صداقت داشته باشم که فرافکنی نکنم و سهم خودم را دررسیدن به پوچی و ناامیدی قبول کنم و بپذیرم که خودم منشأ این وضعیت هستم و بنابراین باید ریشه آن را در خودم پیدا کنم و مطلقاً انگشت اتهام را نباید به‌سوی شخص دیگری نشانه بروم، خیلی شجاعت می‌خواهد که کسی در دادگاه نفس خودش، خودش را متهم ردیف اول بداند.

در مرحله بعد برای آنکه بتوانیم توانایی‌ها و اعتمادبه‌نفس خود را بازیابیم بایستی فقط قدمی برداریم که البته این قدم و یا حرکت باید آگاهانه و آرام‌آرام انجام گیرد چراکه در وادی دوم اشاره می‌شود که از ذرات جرقه به روشنایی وسیع رسید.

در کنگره 60 کسب امید و بازیابی اعتمادبه‌نفس با قرار گرفتن در مسیر عمل سالم و به روش DST و ذره‌ذره انجام می‌گیرد، مسافر با هر پله‌ای که شربت OT خود را کاهش می‌دهد اعتمادبه‌نفس و امید در او افزون‌تر می‌شود و کم‌کم توانایی‌های جسمی و روانی خود را به دست می‌آورد و به عبارتی به فرماندهی صور آشکار و پنهان خود نزدیک‌تر می‌گردد و در طی این مدت جهان‌بینی او لحظه‌به‌لحظه در حال تغییر و دگرگونی می‌شود.

البته بایستی به این نکته عمیقاً توجه داشت که وجود یک راهنما یا یک استاد می‌تواند کمک شایانی به انسان در حال سفر نماید تا از این وادی به‌سلامت گذر کند.

نگارنده: ره جوی کنگره 60 هم‌سفر مهدی

تایپ و تنظیم: مسافر رضا جدیدی

عکاس: مسافر مجتبی اسکندری


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
همسفر فاطمه چهارشنبه 9 آبان 1397 23:08
سپاس و خداقوت همسفر گرامی، مطلب عالی ، مفید و موثر بود.
خداوند منان بر تفکر و قلمتان برکت عنایت فرماید.
مقالات زیبا و پرمحتوایی ارائه می‌نمایید.
ممنون از خدمات شما بزرگوار در شعبه ، انشاءالله بزودی لژیون همسفران آقا تشکیل و برقرار شود.
به فضل خداوند موفق و سلامت همچنان خوش بدرخشید.

ممنون از وبلاگ نویسان ، خداقوت.
محمودمحمودی چهارشنبه 9 آبان 1397 21:56
بسیارعالی مهدی عزیز خداقوت.

سپاس بابت زحمات گروه وبلاگ.
مسافر توحید چهارشنبه 9 آبان 1397 19:11
خداقوت و بسیار عالی
همسفر گرامی و انسان محجوب خدا قوت و ایام به کام
ایرج ورمزیار (21) سه شنبه 8 آبان 1397 23:15
مهدی عزیز..خداقوت وتشکرازشمابابت مقاله خوبتون تشکرازوبلاگ نویسان محترم...
مسافر محمد عاشور خانی سه شنبه 8 آبان 1397 16:37
خداقوت
لیلا محمدلو سه شنبه 8 آبان 1397 09:42
باعرض سلام و خداقوت، بسیار زیبا و آموزنده بود. سپاس فراوان
خداقوت وبلاگنویسان محترم
مهدی مرادی رهجوی آقای آبیار سه شنبه 8 آبان 1397 01:58
سلام خداقوت مهدی عزیز بسیار زیبا و عالی بیان نموده ای و موفق باشی.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
لینک دوستان ...
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید: